Duurzame streetwear voelde vroeger als een tegenstelling. Streetwear draaide op hype, drops en constante nieuwigheid, allemaal dingen die haaks staan op het idee van minder kopen en langer dragen. Dat verandert langzaam, doordat een handvol merken bewijst dat de twee ideeën samen kunnen gaan.
Wat streetwear daadwerkelijk duurzaam maakt komt neer op drie dingen, en het is de moeite waard om ze alle drie te checken voordat je een label vertrouwt. Materiaal: biologisch katoen, gerecyclede polyester, en steeds vaker gerecycled oceaanplastic voor alles wat technisch of zwemgerelateerd is. Productiewijze: maakt een merk een vaste oplage en stopt daarna, of blijft het een "basis"-lijn eindeloos aanvullen, wat meestal ergens in de keten op overproductie duidt. En duurzaamheid van het kledingstuk zelf: zwaardere stoffen en versterkte constructie die jarenlang dragen doorstaan, niet één hypecyclus.
Een paar namen die internationaal het kennen waard zijn. Pangaia werkt met biobased en gerecyclede materialen in een assortiment dat van hoodies tot buitenkleding en schoeisel loopt, en was een van de eerdere merken die lab-gekweekte en gerecyclede vezels onderdeel maakte van een streetwear-esthetiek in plaats van een nichezijproject. Organic Basics richt zich op technische basics, ondergoed, sportkleding, T-shirts, gemaakt van gerecyclede en biologische vezels met gepubliceerde CO2-data per product. Daily Paper, daadwerkelijk opgericht in Amsterdam, combineert West-Afrikaans erfgoed met streetwear-silhouetten en is de laatste jaren steeds meer overgestapt op biologisch katoen in de kernstukken.
Waar ONETURTLE in dat rijtje past, is aan de kant van produceren op bestelling. In plaats van een heel seizoen aan hoodies en sweatshirts te produceren en te hopen dat vraag en aanbod matchen, wordt elk stuk, van de Organic Hoodie tot de EcoBreeze-lijn, pas geknipt zodra iemand het bestelt, uit een mix van biologisch katoen en gerecyclede polyester. Dat haalt overproductie volledig uit de vergelijking, in plaats van het achteraf te compenseren. De vormgeving blijft bewust ingetogen: een klein logo, gedempte kleuren, silhouetten die niet vastzitten aan de trend van één seizoen, want duurzaamheid heeft alleen zin als je het stuk over twee jaar nog steeds wilt dragen.
Een snelle manier om een echt duurzaam streetwearmerk te onderscheiden van een merk dat het label leent: check of het merk de echte materiaalmix op de productpagina zet, niet alleen "eco vriendelijke stof". Check of het iets vertelt over productievolume of oplagegrootte. En check of de ontwerpen eruitzien alsof ze langer meegaan dan één trendcyclus, of dat ze juist het silhouet van dit seizoen najagen.
Niets van dit alles maakt van één merk, ONETURTLE incluis, een perfect antwoord. Duurzame streetwear is nog altijd een klein hoekje van een veel grotere industrie die op het tegenovergestelde uitgangspunt is gebouwd. Maar de merken die het serieus nemen, die concreet zijn over materialen, eerlijk over hoeveel ze produceren, en stukken ontwerpen die bedoeld zijn om een seizoen te overleven, zijn het kennen waard als streetwear waar jouw garderobe om draait.